Η Όλγα Γαλιατσάτου στο Συνέδριο της I.D.O. για το Σύγχρονο Χορό

Η Όλγα Γαλιατσάτου στο Συνέδριο της I.D.O. για το Σύγχρονο Χορό

Στην Αθήνα βρέθηκε η Όλγα Γαλιατσάτου το Σάββατο και την Κυριακή 25 και 26 Μαρτίου όπου και παρευρέθηκε στο συνέδριο της I.D.O. Hellas της Ελληνικής ομοσπονδίας χορού όπου είναι μέλος η ίδια αλλά και σχολή της «Art and Style» Dance Studio. Να θυμίσουμε ότι η I.D.O. Hellas υπάγεται στην Παγκόσμια αναγνωρισμένη ομοσπονδία χορού και αθλητικού χορού I.D.O.

Συζητήθηκαν κανονισμοί χορού αλλά και διαδικαστικά θέματα που αφορούν την δράση της I.D.O. Hellas έως τώρα αλλά και όσον αφορά τους επερχόμενους αναγνωρισμένους αγώνες της ελληνικής ομοσπονδίας. Συγκεκριμένα για τον Σύγχρονο χορό η Παγκόσμια και Πανελλήνια ομοσπονδία χορού αναφέρει ως εξής:

Τι είναι ο Σύγχρονος Μοντέρνος χορός;

Σύγχρονος μοντέρνος χορός βάση των κανόνων της παγκόσμιας ομοσπονδίας χορού I.D.O. είναι χορός με καλλιτεχνική μορφή, με πολλά είδη όπου έχουν εξελιχθεί μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Ο Μοντέρνος χορός είναι πιο χαλαρωτικός , ελεύθερος χορός όπου ο χορογράφος χρησιμοποιεί τα συναισθήματα και την διάθεσή του ώστε να εκφράσει κάτι, σε αντίθεση με το μπαλέτο όπου υπάρχει ένας αυστηρός κώδικας βημάτων. Στον Σύγχρονο χορό χρησιμοποιείται πολύ η βαρύτητα και το πάτωμα σε αντίθεση με το μπαλέτο όπου ο χορευτής πρέπει να δείχνει πολύ ελαφρύς και συνεχώς στον αέρα.

Η ανάπτυξη του Σύγχρονου- μοντέρνου χορού προέρχεται από την λογική εξέλιξη των μορφών χορού στις αρχές του 20ού αιώνα, όπου οι μοντέρνοι χορευτές ήθελαν να απελευθερωθούν από τις καθιερωμένες μπαλετικές φόρμες, όπου εξακολουθούσαν να είναι σκληρές , αυστηρές , περιοριστικές κι έτσι άρχισαν να ψάχνουν νέες τεχνικές ώστε να δώσουν στον χορό μια νέα κατεύθυνση. Η συγκεκριμένη κατηγορία χορού αφορά στο να χρησιμοποιούνται οι τεχνικές του μοντέρνου χορού όπου δημιουργήθηκαν κατά ένα μεγάλο μέρος στο 1ο μισό του 20ού αιώνα από διάσημους καθηγητές χορού και χορογράφους όπως η Martha Graham, Jose Limon, Alvin Ailey, Merce Canningham, Lester Horton κ.α. στην Αμερική και Kurt Jooss, Mary Wigman, Hanya Holm κ.α. στην Ευρώπη.

Όλοι με την ίδια άποψη για το γεγονός ότι εφόσον ο χορός εξελίσσεται , επομένως δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούνται οι βασικές τεχνικές μόνο στην γνήσια αρχική μορφή τους. Από την άλλη οι σύγχρονες τεχνικές χρησιμοποιούνται στον μοντέρνο όπου είτε μπορεί να χρησιμοποιεί τις πρωταρχικές τεχνικές όπου είχαν φτιαχτεί από τους πρώτους εκπαιδευτές , είτε μπορούμε να χρησιμοποιούμε εντελώς νέες τεχνικές , πειραματικές αλλά ταυτόχρονα και γνήσια τεχνικές του μοντέρνου χορού.

Ο Σύγχρονος χορός φέρνει νέες πληροφορίες για το πώς λειτουργεί το σώμα, προσφέρει νέα ποιότητα στην κίνηση, νέα σχήματα του σώματος στον χώρο, νέες σύνθετες διαδικασίες και χώρο για εξερεύνηση και πειραματισμό. Επομένως ο Σύγχρονος μοντέρνος χορός δεν θα πρέπει να συγχέεται με άλλες μορφές χορού όπως το Break Dance, Hip-Hop, Disco κ.α. καθώς επίσης με τον κλασσικό χορό και το σύγχρονο του κλασσικού, την γυμναστική, την χοροκινητική θεραπεία, το θέατρο ή το χοροθέατρο.

Τι συμβαίνει όμως όταν δύο από τις πιο δημοφιλείς μορφές τέχνης συνεργάζονται πάνω στη σκηνή; Προκαλείται δέος και συγκίνηση και κάνει τον θεατή να επιθυμεί να συμμετέχει και να ζήσει αυτή τη μοναδική εμπειρία. Το χοροθέατρο ή αλλιώς το σωματικό θέατρο, είναι ένα είδος υποκριτικής διαφορετικό από όλα τα άλλα. Το χοροθέατρο είναι μια μορφή σωματικής έκφρασης. Είναι μία υποκριτική μέθοδος, η οποία έχει ως βασικό στοιχείο το σώμα του ηθοποιού το οποίο θα αποτελέσει και το βασικό ‘’υλικό’’ της παράστασης. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι σύγχρονος χορός.

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *