Ο Π. Τζαννετάτος γράφει για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Ο Π. Τζαννετάτος γράφει για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Η 21η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον Ελληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.

Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους.

Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά. Ετοιμάστηκε με ελάχιστα έξοδα και πολλή εθελοντική δουλειά, και είχε μεγάλη επιτυχία. Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, κάτι το οποίο επισφραγίστηκε τον Οκτώβριο του 1999 στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι.

Στο πλαίσιο, λοιπόν, του σημερινού εορτασμού της, παραθέτουμε τρία ποιήματα που έγραψε ο Κεφαλλονίτης ποιητής, Παναγιώτης Τζαννετάτος.

Το τελευταίο ψέμα

Είπες με ένα φιλί πως θα με αγαπάς.
Μια ολόκληρη ζωή θα με αγαπάς.

Είπες θα ήμαστε μαζί για πάντα.
Πέρασαν χρόνια από τότε.
Από την ζωή μου σ’ έχασα,

Ξέχασα.
Ξέχασα το χρώμα των ματιών σου.
Ξέχασα την γεύση των χειλιών σου,
το άρωμα σου ξέχασα,
μα θυμάμαι ακόμα το τελευταίο ψέμα σου,
αυτό το για πάντα,
που κρύβει μέσα του,
χρόνο προσωρινής ελπίδας.

Το σημάδι του έρωτα

Τα σώματα που αγαπήθηκαν
έγιναν δέντρα
για να χαράζει επάνω τους
τα αρχικά του ο έρωτας.

Τιμής ένεκεν

Όλα εκείνα
τα χρόνια που πέρασαν
άφησαν πίσω τους
τιμής ένεκεν
την μνημη
άφησαν πισω τους
όλες εκείνες τις στιγμές
που θύμιζαν κάτι απο ζωή.

Τώρα μεγάλωσα πολύ
για να πώ πως ξέχασα.

Τώρα μεγάλωσα πολύ
για να μετρήσω πόσα
ευάλωτα θέλω μου
εκτελέστηκαν ηρωικά
στα σκοπευτήρια του πρέπει.

Τώρα μεγάλωσα πολύ για να ζω
με την μνήμη στο ίδιο σπίτι.

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *